2008/7/10 Iruñea-Baigorri. 78km.

"Mendiak bizirik, libre eta basatiak" zioen Urkiagako mugan zegoen horma honek, eta Pirineoak libre eta basati bizitzeko utzi ditut atzean San Fermin jaiak, emozioak astintzen dituen laberintotik ihes eginda. Erronka polita daukat aurrean eta gorputzak ajearen ondorioak nozitzen ditu oraindik.

2008/7/11 Baigorri-Larrau. 65km.

Aurreko etapan eguraldiak lagundu du baina orain atz puntak ximurtuta dauzkat, hain da haundia orain eta hemen (Larrau) dagoen hezetasuna. Artaburuko mendatea gogorra izan da, aldaparen gogorrak eta lainoak lagunduta.

2008/7/12 Larrau-Bedous. 64km.

Euria dihardu, gau eta egunez, dena dago bustia, larre eta mendiak berde eta zerua ilun eta goibel. Zeharkaldi hau bukatzeko gai izango ote naiz? Gorputza minduta daukat eta bortu itzelak aurretik, zamak Gretaren gurpilen mugimendua geldoa bilakatu du... 5 km/h-ko abiaduran norberaren buruaren aurkako gudua hasi da... txirrindula zeharkaldia da, death or glory!

Bedous-era heldu naiz azkenik, San Martin harritik jeitsiera guztia euripean eginda, ez dakit sekula egon ote naizen horrenbeste ordu bustita. Lerrook idazten nago orain "Le mandragot" gite détap-en ostatu hartuta. Hemen frantsesez mintzo dira, eta horrek areagotu egiten du bidaiaren sentsazioa. Ostatu hau berezia da, hemengo beroa gizatiarra da eta bero honek sendatzen ditu nekeak eta arimaren penak. Atzean utzi ditut oroimenen sua pizten duten hainbat eta hainbat txoko, aurrean daukadan bidea idaztear dagoen liburu bat da.

2008/7/13 Bedous-Gourette 54km.

Hasi da Frantziako tourrak zeharkatzen dituen bortuen dantza, Marie Blanque eta Aubisque-ren zati haundi bat igo ditut jada. Karreretako txirrindulaz ibiltzen diren txirrindulariek martziano bat banintz bezala begiratzen naute eta nik beraiei enbidia pitin batez, hain dira arinak euren makinak...

Laruns-eko herriko gasolindegi bateko surtidorean nago makurtuta nere labetxoaren depositoa gasolinaz betetzen, eta begirada lurretik altxatzerakoan polizia baten botak ikusi ditut nere aurrean, altxa eta berealaxe azalpenenen bat eman behar nuela iruditu zait, botila altxa eta esan dut:

- Gasoline pour le cuisine!-(gasolinaz hornitzen diren labetxo horietako batekin berotzen dut nere janaria).

Erantzuna irribarre dotore bat eta begi urdin biren disdira izan dira. Auskalo ze pentsatuko zuen jendarma andereak inor eskatu ez duen azalpen horren aurrean...Eta gero esango dute gure herrian egoera normaldu batean bizi garela... Ze gure herrian gasolina motordun ibilgailuen depositoak betetzeko bakarrik erabiltzen da, ezta?

Ba hori, txirrindularibidaiariok batzutan, depositoa betetzen dugula gasolindegietan...

2008/7/14 Gourette-Baréges. 67km.

Hau sasoia! Aubisque-ko maldetan gora energiaz gainezka noa eguneko lehenengo argi izpiekin, eguraldia ezin hobea da, zerua garbi eta tenperatura leuna. Gora nere txirrindula! Nere ohitura txar bati jarraiki kafetxo bat hartu dut Aubisque-ko lepoan, zigarreta batez lagundurik. Gringo bat agertu da bere karbonozko txirrindulan eta ikusi nauenean - Nothing like a good cigarrette...- ... after a good ride man!- izan da erantzuna.

Col du Soulor-erako jeitsiera itzela da, izugarri ederra eta azkarra, errepide estu estu batetatik. Haran eta mendien berdeak irensten duela sentitzen du batek 80km/h-ko abiaduran. Gaur Tourrarekin egingo dut bat eta ziztu bizian noa Argelest Gazost-era. Bertan sekulako jendetza dago, txirrindula festa haundia, toki guztietatik etorritako txirrindulariak daude, Australia eta Zelanda Berritik etorritakoak ere. "Bizilandiatik" irten eta errepide bazter batean geratu behar izan dut Luz St. Sauveur-en. Ikurrina bat eta laranjaz jantzitako bi neska ikusi ditudanean beraiengana jo eta Miren eta Puy-rekin igaro ditut tourra igaro aurreko, txirrindulariak igaro eta karabana amaitu bitarteko ordu luzeak. Beste kiroletan ez da gertatzen, ez dago zaleturik bere kirol maitatuaren segundo bakan batzuk ikusteko hhorrenbeste ordu emango duenik errepide bazterrean... kuriosoa txirrindularitzarena ezta?

Miren txirrindulariei animoak ematen. Hauek bai zaleak!

...karrera amaitu da eta txirrindula lasterketa ikustera kotxez etorritako guztiak doaz Tourmaletean behera. Nere txanda da. Tourmalet per mois. Animo ohiuak ere badira neretzako kontrako zentzuan doazen zenbait kotxeetatik. Eskerrik asko. Bareges-en gelditzea pentsatzen nago eta Matthias agertu da. Ni bezala txirrindularibidaria da. Elkarrekin abiatu gara gure urdailei omenalditxo bat ematera.

Hau da Mathias-en txirrindula. Velotraum alemanez txirrindula ametsak esan nahi du, izen polita txirrindu marka batentzat.


2008/7/15 Bareges-Azet. 74km.

Tourmalet gainditu dugu Mathias eta biok, jendez beteta dago mendi lepoa eta segituan abiatu gara aldapan behera La Mongie aldera, badirudi aranaren berdeak irentsi behar gaituela. Ste. Marie de Campanen elkarrekin hamarretakoa hartu eta bakoitzak bere bidea hartu du. Horrelakoa izaten da bakarrik bidaiatzen duenaren dinamika soziala, egun batzuk norbaitekin konpartitu eta gero bideak banadu egiten dira, eguneroko bizitzan ere horrela gertatzen da. Burutazio hauekin Hourquette d´Ancizan bortua igo dut, errepide nagusitik urrun horrelako bidexkek ematen duten lasaitasuna gozatuz.